La Sagrada Familia
Kościół Świętej Rodziny ( La Sagrada Familia) to wizytówka Barcelony i zarazem najbardziej niekonwencjonalna europejska budowla sakralna. Budowę neogotyckiej świątyni zaczęto w 1882 roku, rok później prace powierzono architektowi Antonio Gaudiemu. Ten wizjoner i szarlatan, jak nazywali go jemu współcześni, w miarę postępu prac coraz bardziej radykalnie zmieniał projekt, tworząc z czasem własną oryginalną wizję. Gaudi całkowicie poświęcił się tej budowli, mieszkał nawet na jej terenie, tam też spędził ostatnie lata swego życia. Po jego tragicznej śmierci w 1926 r. przerwano prace, wznowiono je dopiero w 1950 r.
Prace te trwają do dnia dzisiejszego. Gaudi mawiał : "Katedry nie stawia jeden człowiek - jest ona dziełem wielu generacji". Wielkość kościoła jest imponująca - wieże sięgają ponad 100 m wysokości, Gaudiemu jednak bardziej niż o wielkość chodziło o symbolikę. Budowla miała odzwierciedlać jego uczucia patriotyczne i doznania duchowe. Każdy najmniejszy nawet detal jest przemyślany. Kościół posiada trzy fasady symbolizujące narodzenie Chrystusa (wschodnia), Mękę Pańską (zachodnia) i Glorię (południowa). Każda z fasad podzielona jest na trzy części, wiary, nadziei i miłości. Z kolei, według projektu, wieże miały symbolizować Jezusa, jako głowę Kościoła (najwyższa) i apostołów (dwanaście niższych, po cztery na każdej z trzech głównych fasad ). La Sagrada Familia to dzieło zapierające dech w piersiach, Ci którzy je widzieli twierdzą, że nie można tego cudu opisać, fotografie też nie oddają uroku tego miejsca. Współcześni architekci, kontynuujący dzieło mistrza twierdzą, że prace nad ukończeniem budowli potrwają jeszcze około stu lat.
Kościół Świętej Rodziny ( La Sagrada Familia) to wizytówka Barcelony i zarazem najbardziej niekonwencjonalna europejska budowla sakralna. Budowę neogotyckiej świątyni zaczęto w 1882 roku, rok później prace powierzono architektowi Antonio Gaudiemu. Ten wizjoner i szarlatan, jak nazywali go jemu współcześni, w miarę postępu prac coraz bardziej radykalnie zmieniał projekt, tworząc z czasem własną oryginalną wizję. Gaudi całkowicie poświęcił się tej budowli, mieszkał nawet na jej terenie, tam też spędził ostatnie lata swego życia. Po jego tragicznej śmierci w 1926 r. przerwano prace, wznowiono je dopiero w 1950 r.
Prace te trwają do dnia dzisiejszego. Gaudi mawiał : "Katedry nie stawia jeden człowiek - jest ona dziełem wielu generacji". Wielkość kościoła jest imponująca - wieże sięgają ponad 100 m wysokości, Gaudiemu jednak bardziej niż o wielkość chodziło o symbolikę. Budowla miała odzwierciedlać jego uczucia patriotyczne i doznania duchowe. Każdy najmniejszy nawet detal jest przemyślany. Kościół posiada trzy fasady symbolizujące narodzenie Chrystusa (wschodnia), Mękę Pańską (zachodnia) i Glorię (południowa). Każda z fasad podzielona jest na trzy części, wiary, nadziei i miłości. Z kolei, według projektu, wieże miały symbolizować Jezusa, jako głowę Kościoła (najwyższa) i apostołów (dwanaście niższych, po cztery na każdej z trzech głównych fasad ). La Sagrada Familia to dzieło zapierające dech w piersiach, Ci którzy je widzieli twierdzą, że nie można tego cudu opisać, fotografie też nie oddają uroku tego miejsca. Współcześni architekci, kontynuujący dzieło mistrza twierdzą, że prace nad ukończeniem budowli potrwają jeszcze około stu lat.